X
تبلیغات
معماری منظر ،محوطه کاری، طراحی پارک

کوتاه از زمین بازی کودکان

پارکها و فضای سبز شهری یکی از مهمترین چشم اندازهایی هستند که معماران منظر با آنها سروکار دارند.

در طراحی این گونه مکانها فعالیتها ،فضاها  و عناصر مختلفی وجود دارد که طراح باید مدنظر قرار دهد.یکی از این فضاها ی ضروری ،خصوصاً در سایت یک پارک ،زمین بازی است.
ممکن است که طراحی و بنای زمین بازی آسان بنظر برسد: یک جفت تاب و سرسره و الاکلنگی بر یک کفپوش قابل ارتجاع و نرم.
اما در حقیقت ملاحظات و نکات حساس و ضروری در طراحی زمینهای بازی وجود دارد که تقریبا خلق یک زمین بازی کامل و بی نقص را غیر ممکن می سازد.متاسفانه طراحی زمینهای بازی موضوعی است که برنامه ریزان شهری و شهرداری ها و دست اندرکاران مسائل شهری اغلب بدان توجهی نکرده و در بیشتر موارد زمینهای بازی بعنوان فضایی که دارای تاب و سرسره است شناخته می شوند و اهمیت آنها به عنوان فضایی با طرح منطقی و مناسب نادیده گرفته می شود.
با در نظر گیری کودک مدرن امروزی و نیازهایش این نکته قابل قبول است که زمینهای بازی سنتی باید از بین بروند چرا که از عهده ی پاسخگویی به نیازهای مدرن برنیامده و یا پاسخی غلط و اشتباه به این نیازهای طبیعی خواهند داد.
طراحان و برنامه ریزان شهری مسوول درنظرگیری مناطق بازی و فضاهای باز  درمیان نقشه های توسعه ی شهری و مناطق مسکونی هستند .آنها باید دارای اطلاعات و دانش لازم در برخورد با این نیاز کودکان  باشند که کودکان تمایل دارند در محلی که زندگی می کنند ،بازی کنند تا احساس کنند به شهر تعلق دارند و شهر نیز به آنها تعلق دارد.بنابراین بازی در اطراف و همسایگی محل زندگی و خانه بسیار اهمیت دارد بخصوص که حس تعلق  را تقویت و تشویق می کند.اگر در برنامه ریزی منطقه ی  مسکونی هیچگونه فضایی برای بچه ها منظور نشود ،کودکان باعث ویرانگری خواهند شد فقط به این دلیل که هرجایی بازی خواهند کرد .بنابراین در توسعه ی ساختمانی  و مسکن  سازی فضای بازی کودکان  نباید فراموش کرد حتی اگر این فضا متعلق به مناطق شلوغ و پرازدحامی که به کودکان تعلق ندارد و ویژه آنها نمی باشد  ،کودکان پرخاشگر و از خود بی خود می شوند.
یکی دیگر از نکاتی که در طراحی زمین بازی باید لحاظ شود توجه به مقیاس است. همه چیز باید در مقیاس و ابعاد و اندازه  ی کودک طراحی شود که در این صورت کودک بیشتر احساس راحتی و امنیت نموده و نسبت به محیط خود احساس تعلق خواهد کرد به عقیده خردسال  و کودکان " کوچک" زیباست  و قابل درک تر است.
طراح باید با یک طرح منطقی هزینه ها و مشکلات نگهداری را کاهش دهد .نظافت و بازرسی مداوم جهت تمیز و مرتب نگهداشتن عرصه ی بازی ضروری است  وجود و تاسیس سطل آشغالهای جذاب مثلا در اشکال و فرمهای مختلف خصوصا برای تشویق کودکان به استفاد ه از انها برای ریختن آشغال و زباله  هایشان به جای استفاده از  خود زمین برای ریختن آشغا ل ،میز ،نیمکت ،آبخوری  و توالتهای در دسترس لازم و ضروری است.
دسترسی امن و راحت برای بازی باید برای کودکان فراهم باشد که می توان با مکانیابی صحیح  ،علایم و تابلوهای راهنمایی مناسب ،استفاده از پیچ های تند  به همراه کاشت موجود در آنها جهت کاستن از سرعت وسایل نقلیه  و استفاده از حصار و دروازه ی ورودی به این مهم دست یافت.مسیر دسترسی به زمین بازی نباید با یک راه اصلی  تقاطع و تلاقی داشته باشد  .جدا از دسترسی به خود سایت دسترسی های داخل سایت  و زمین بازی هم مهم می باشند.
وسایل بازی و فضاها نیز  درزمین بازی نیز از عواملی مهمی  هستند که متاسفانه بسیاری از این وسایل بازی امروزی نسبت به کشف و شهود رخنه ناپذیر هستند . برخی بازیها و اسباب بازیها ی خلاقیت زا از این قبیلند :کلبه های مخصوص  بازی،کلبه های بازی بنا شده روی درختان ، بالارونده های پیچیده  و نردبانها و سرسرها و تندیسهای محیطی.اسباب و وسایل بازی می تواند شامل مواد زاید و دور ریختنی مثل قرقره های  بزرگ کابل ،لاستیک های فرسوده و تیوبهای آنها  ،لوله های بتنی ،قطعات چوبی را ه آهن های قدیمی و تیرهای فرسوده برق .بنابراین بدین وسیله می توان هزینه ساخت و سازها در زمین بازی را کاهش داد.
کودکان شیفته بالا رفتن و سرخوردن هستند بنابراین استفاده ی کامل و بهینه از هرگونه اختلاف ارتفاع  و پستی و بلندی و همچنین شکل دهی به زمین و نیز ایجاد تپه ها  و خاکریزهای مصنوعی و ...  .  برنامه ریزی برای فضاهای موجود در زمین بازی به اندازه  برنامه ریزی برای تاسیس خود زمین بازی  در توسعه منطقه مسکونی اهمیت دارد و یک زمین بازی حدود 150-250 مترمربع مساحت  دارد.
برخی وسایل بازی مفید برای بازی خلاق عبارتند از تخته سنگهای صیقل داده شده ،پلها،دیوارهایی مخصوص نوشتن و نقاشی کردن ،گودالهای مخصوص پرش خصوصا در طرف دیگر خاکریزها ،خانه های مخصوص بازی  و جعبه های شن .اسباب بازی باید با رنگهای روشن و درخشان رنگ آمیزی شده تا محرک کودکان بوده و احساسات و واکنشهای کودکان را در زمین بازی نیرو ببخشند .در برخی زمین های بازی می توان قطعاتی را برای فعالیت های باغبانی و کشاورزی کودکان بصورت محدود ه ی محصور شده در نظر گفت در نتیجه کودکان همزمان با پرورش محصولات خود بازی کرده و در عین حال می آموزند .کفپوش زمین بازی  باید نرم و قابل انعطاف باشد ضربه گیر و قابل انعطاف بوده و دارای زهکش  باشد تا در صورت بارندگی و برف لغزنده نشود.کفپوش ایده ال چمن همراه با سنگفرش  و یا ماسه دریا است که البته  مواد طبیعی مانند پوست تنه درختان ،مالچ های رنگی و مواد مصنوعی مثل  مخلوطی   از آسفالت و یا  سیمان  با ریزه ای لاستیک نیز کفپوشهای مناسبی هستند.

کاشت گیاهان باید بدقت ومهارت خاص صورت گیرد .کاشت در حاشیه ها ی راهها می تواند  فضای بازی درپشت آنها بوجود آورد. درختان کوچک گلدار برای کودکان جذابیت زیادی دارند همچنین کاشت انبوه درختچه ها  برای کودکان دوست داشتنی است  چرا که می توانند در میا ن آنها بدوند  و بازی کنند و کاشت تعدای درختچه همیشه سبز به منظور حفظ شادابی  و سرسبزی در طول سال  مناسب خواهد بود  .کودکان از بازی  بر روی زمین های چمنی لذت می برند  پس چمن نباید فراموش شود.برای جداسازی فضاها و فعالیت های مختلف نیز می توان  از کاشت گیاهان استفاده کرد  که باعث جذابیت بیشتر  زمین بازی نیز می شود. 

 

 

 

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در جمعه هشتم شهریور 1392 و ساعت 13:24 |
پلان
+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در شنبه هجدهم دی 1389 و ساعت 17:24 |

مبلمان شهري

  مقدمه و تعاريف كلي:
شهر يك اثر هنري بزرگ است كه آفرينندگاني به وسعت خود و به تعداد جمعيتش دارد «هدف غايي يك شهر ايجاد محيطي خلاق و پرورنده براي مردمي است كه در آن زندگي مي كنند» چنين محيطي با گوناگوني بسيار، آزادي انتخاب به افراد مي دهد و زمينه خلاقيت را فراهم مي آورد، فضاي شهر حداكثر ارتباط را با مردم و زيستگاه پيرامونشان برقرار مي سازد و تنها يك وسيله براي در اختيار گذاردن تمام اين ها دردست دارد: امكانات مناسب شهري .

در فضاي ميان ساختمانها و بناها، عناصر مكملي نياز است تا زندگي شهري را سامان بخشد، تجهيزاتي كه همچون اثاث يك خانه، امكان زندگي را در فضاي محصور ميان سنگ و بتن و شيشه فراهم آورد. اين اجزاء، جريان حركت، سكون، تفريح و اضطراب را در شهر تنظيم مي كنند و به آن روح مي بخشند. اثاثه، تجهيزات يا مبلمان شهري، خياباني يا فضاي باز اصطلاحات رايج اين تسهيلات و امكانات هستند. اين تسهيلات در انگلستان بيشتر به «مبلمان خياباني» و در امريكا به «مبلمان همگاني» با «مبلمان فضاي باز» معروف هستند. « اثاثه، جمع اثاث به معناي وسايل و لوازم زندگي است. تجهيزات، جمع تجهيز، در مفهوم آراستن و بسيج كردن و بيشتر به وسايل و ساز و برگ نظامي اطلاق مي شود. مبلمان واژه فرانسوي به معناي مجموعه اثاثه و دكوراسيون يك محل است.»

tehran-design.jpgرايج ترين تركيب فوق «مبلمان شهري» است كه مي تواند دربردارنده مفاهيم ضمني نيز باشد. دامنه مفهومي و كاربردي اين واژه بسيار گسترده است. مبلمان شهري به مجموعه وسيعي از وسايل، اشياء، دستگاهها، نمادها، خرده بناها، فضاها و عناصري گفته مي شود كه چون در شهر و خيابان و در كل در فضاي باز نصب شده اند و استفاده عمومي دارند، به اين اصطلاح معروف شده اند.
امروزه مشكل اصلي تهران بزرگ در دو بعد حركت شهري(سواره و پياده) و مشكلات ادراك و رفتار در منظر شهري قابل بررسي است.
بنابراين وظيفه و مسئوليت خطيري براي برنامه‌ريزي، ساماندهي، آرام‌سازي و بهسازي فضا و تجهيزات شهري بر دوش مسئولين، مديران، طراحان و هنرمندان ايراني مي باشد.

tehran-city-design.jpgساختار برنامه اي كه مي تواند شهر را از هر دو بعد منظر شهري و حركت در شهر ساماندهي نمايد به دو بخش اصلي تقسيم‌بندي مي شود:
1-طراحي محيطي و نماي شهري :
فضا سازي، محوطه سازي، كف سازي، پياده‌ راه‌ سازي، نقاشي ديواري، مرمت، نورپردازي، پاكسازي جداره‌هاي شهري و نما سازي، احياء بافتهاي با ارزش تاريخي، فرهنگي، معماري و كاربردهاي شهري، آرام‌سازي و.....

2-مبلمان و تجهيزات شهري :
شامل كليه ملزومات و اثاثيه شهري كه در محيط شهر قرار مي گيرند و بيش از يكصد عنوان تقسيم بندي مي شود؛ از نرده و ميله‌هاي راه بند و روشنايي گرفته تا ايستگاههاي اتوبوس، سرويسهاي بهداشتي، تابلوها، بيلبوردهاي تبليغاتي، سطل زباله و پلهاي عابر پياده.


تقسيم بندي عناصر مبلمان شهري بصورتهاي مختلفي عنوان شده ولي در كل ميتوان انرا در چهارگروه اصلي معرفي نمود :
الف- مبلمان خياباني
ب- مبلمان پاركي
ج- مبلمان ترافيكي
د- سازه‌هاي اطلاع رساني و تبليغاتي
tehran-park-design.jpgامروزه تجربه و كاربرد عناصر شهري نشان داده كه استفاده از تجهيزات و مبلمان مناسب تا چد ميتواند اثر مثبتي بر روي شهروندان و استفاده كنندگان از محيطهاي شهري داشته باشد. بطور مثال طراحي نشيمن مناسب به مردم اين امكان را ميدهد كه در فرصتهاي لازم از نشستن و ديدن فضاي شهري لذت برده و حتي ارتباط اجتماعي و كلامي با يكديگر برقرار نمايند.
پژوهشهاي شهري و زيست محيطي نشان ميدهد كه استفاده كنندگان و عموم مردم خواستار چند منظوره بودن تجهيزات شهری و زيباسازي هرچه بيشتر آن هستند بطوريكه بصورت يك سمبل يا نماد و حجم شهري در آمده و متناسب با طراحي زيباي اتومبيلها و محصولات مدرن به توقعات زيبايي شناسانه مردم و نيازهاي دنياي امروز نيز جواب دهد . به همين دليل در سراسر جهان مطالعات و مسابقات بسياري در زمينه طراحي بهينه مبلمان شهري صورت ميگيرد.

اهميت توجه به هويت و فرهنگ
با رشد شهرها و حومه‏ها، گرايشي افراطي در يك شكل كردن چهره شهري به وجود آمده است، به گونه‏اي كه اغلب تفاوت كمي در روحيه مبلمان نقاط مختلف شهر يا حتي گاهي ميان چند كشور ديده ميشود. حال آن كه هنوز هم جذاب‏ترين و به ياد ماندني‏ترين محله‏ها آنهايي هستند كه با شكل و شمايل ويژه و مختص به خود در خاطره‏ها جاي مي‏گيرند و شايد از همين روست كه در كوششهاي جديد براي نوسازي و ساماندهي شهرها به اين خصوصيات توجه بسيار ميشود :
* از ديدگاه طراحان، انتخاب و طراحي مناسب مبلمان شهري، حفظ هويت مكان و نمود بيشتر آن را ممكن مي‏سازد. اين برخورد در احياي مناطق تاريخي و سنتي بسيار موثر است
* اگر دخالت در شهر به تزيينات سطحي محدود نشود ، بايد ميان بافت اجتماعي و فضاي شهر توازني ايجاد كرد.
* آنگاه كه بافت اجتماعي مكاني تثبيت شده و در ميان ساكنانش مفهوم شهر نشيني، ريشه‏اي عميق دواند، ميتوان به ساختارهايي مكمل در سيما و منظر آن پرداخت و شرايط را براي حفظ محيط و رفاه اهالي‏اش مهيا كرد.
* به اتكاي همين بافت اجتماعي تثبيت شده و ريشه‏دار مي توان در مدت زماني كافي و با روشي پويا، خيابانهاي محله و شهر را به گونه‏اي مجهز كرد كه بازتاب فرهنگ آن باشد.
در حقيقت, فراهم آوردن امكان بهره‏وري رفاهي و زيبايي شناختي از محيط زيست، به معناي ارج نهادن به زندگي و ارزشهاي تمدن است .
يكي از دلايل مهم بي هويتي تهران، عدم توجه به تفاوتهاي موجود بين فضاهاي مختلف شهري، اكتفا نمودن به طرحهاي يكنواخت و به اصطلاح استاندارد و پرداختن به ظرفيتهاي مفهومي است بدون در نظر گرفتن ارزشهاي زيباشناسي شهري و هنري , و بسنده نمودن به امكانات توليد وصنعت آنهم از نوع ابتدايي ترين آن.

ارزشهاي عملكردي و زيباشناختي شهري، از طريق برخورد مجزا و مشخص با هر يك از فضاهاي خرد و كلان ايجاد ميشود.
پرداختن كلي به فضاهاي شهري و همه چيز را با يك ديد نگاه كردن بمعناي نفي تك تك ارزشها ميباشد.
* شايد بنيادي‏ترين اقدامي كه ميتواند در كنار ساماندهي مبلمان شهري، بافت شهر را از نظر كيفي به وضعيت مطلوب نزديك سازد، رعايت موارد زير باشد :
تهيه الگوها،
ضوابط قابل انعطاف و سنجيده براي بهسازي و توسعه،
آينده نگري هوشمندانه .
ما بايد آينده نگری کنيم و آينده نگری نياز به کوشش سه گانه دارد :
پژوهشگری / سياستگزاری / برنامه ريزی .

منبع :  سید رضا حسینی لاهیجی
مشاور سازمان زیباسازی تهران  و استاد دانشگاه

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در پنجشنبه هشتم بهمن 1388 و ساعت 12:12 |
محوطه سازی(آماده سازی اولیه)

آماده سازی اولیه

۱. ایجاد نقاط نقشه : برای اجرای ساختمانها , خیابان ها و ... در محوطه , باید قبلا یم سری نقاط در روی زمین مشخص نمود . این نقاط باید طوری انتخاب شوند که اولا بر یکدیگر دید داشته باشند ,ثانیا فواصل آنها طوری باشد که پیاده کردن نقاط بعدی به سهولت انجام شود . این نقاط به وسیله میخ های فلزی مشخص می شوند . میخ های فلزی بر روی پایه های بتنی , به ابعاد حداقل ۱۰ * ۱۰ سانتیمتر و حداقل عمق ۷۰ سانتیمتر قرار می گیرند . میخ های فلزی باید رنگ آمیزی و شماره گذاری شده و حداقل ۲۵ سانتیمتر بالاتر از سطح زمین قرار گیرند

۲. پر کردن چاه ها و قنوات مزاحم متروکه : چنانچه در محوطه و محل تاسیسات , چاه های قدیمی فاضلاب یا قنات های متروکه ای که پر کردن آنها ضروری است وجود داشته باشد , باید این کار با مصالح مناسب نظیر خاک , شفته و سنگ لاشه انجام شود. در صورتی که پر کردن چاه , مقرون بصرفه نباشد و یا در مورد چاه های عمیق , به شرط آن که خاک اطراف چاه دارای مقاومت بالایی باشد ( ریزشی نباشد ) , می توان به طوقه چینی و مسدود نمودن اقدام کرد .

قنات های آبدار همیشه بایستی حفظ و لایروبی شوند . چاه های آبی و فاضلابی نیز در صورت قابل استفاده بودن بایستی مرمت و مورد استفاده مجدد قرار گیرند . در مورد قنات های متروکه , اگر عمق قنات حداکثر تا ۱۰ متر باشد , باید به طریق فوق آن را پر و اصلاح نمود . ولی اگر عمق آن بیش از ۱۰ متر باشد , در این حالت توصیه می شود با مصالح رودخانه ای ( شن و ماسه شکسته شده طبیعی موجود در سواحل رودخانه ها ) پر شود .

۳. تخریب : تخریب ساختمانها و بناهای قدیمی , شامل تهیه صورت مجالس ( طبقات , نوع مصالح , نوع اجزا, حجم عملیات تخریب ) و پیش بینی موارد ایمنی از جمله حصار کشی , شمع کوبی , قطع انشعابات برق و گاز و آب خارج کردن مصالح تیز و برنده و مصالح با ارزش یا قابل استفاده مجدد است .

۴. دفع گیاهان و قطع درختان : طراحی محوطه باید طوری باشد که به تاسیسات و ساختمانهای مجاور پروژه , صدمه ای وارد نیاید و درختان زیبا و چندین ساله محفوظ مانده و حتی الامکان قطع نشوند . در صورتی که ناگزیر از قطع درخت یا درختانی باشند , ابتدا صورت مجلسی درباره ی  حجم عملیات تهیه کرده , سپس بوته ها و نهال ها را ریشه کن می کنند . اگر درخت بزرگ باشد , در نزدیکی سطح زمین بریده شده و اطراف ریشه های ضخیم حاکبرداری و ریشه ها حداقل از فاصله ی نیم متری زیر سطح خاک قطع می شود . سپس سطح ریشه ها سوزانده شده و محل چاله ها با شفته آهکی یا سیمانی پر می شود . سپس سطح ریشه ها سوزانده شده و محل چاله ها با شفته آهکی یا سیمانی پر می شود . ریشه های خیلی بزرگ را می توان با مواد منفجره ترکاند .

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در پنجشنبه هشتم بهمن 1388 و ساعت 12:9 |

·     طبیعت در تعریف معماری منظر نقش مهمی ایفا می نماید ولی نباید نادیده گرفت که اولا. طراحی فضاهای بیرونی تماما وابسته به عناصر طبیعی آنهم فقط فضای سبز نمی باشد. (بقولی طبیعت عرصه های گوناگونی دارد!) دوما. طراحی معماری منظر شهری یا مراکز تفریحی مصنوع به عنوان مثال: پیستهای اسکی برفی (نه روی چمن!) به معیارهای طراحی فراتر از توجه تنها به یک آیتم طراحی نیاز دارد.

·     ولی با تمامی این اوصاف با توجه به میان رشته ای بودن معماری منظر، امروزه نیاز به تخصص های بیشماری در همکاری با معماران منظر می باشد که مهمترین آنها را می توان، مهندسین فضای سبز شمرد.

·     ای کاش به جای القا برخی توهماتی که سبب تضعیف جایگاه واقعی مهندسی فضای سبز در ایران می شود، برخی از این فارغ التحصیلان و دانشجویان مهندسی فضای سبز با تعصبات بی مورد و تاکید بر علومی که آموزش آن را ندیده اند و لزومی هم نیست که همگان همه را بدانند!، شرایط را برای فعالیت (بدون تخصص) کسانی که فقط نام گیاهان را می دانند (مهندسی کشاورزی و باغبانی) مهیا نکنند، تا شاید  دیگر همه پارکها در همه اقلیمهای کشور دارای سیمای فضای سبز یکسانی نباشد.

·          

·         مطالب زیر عینا بر گرفته از صفحه توضیحات گروه مهندسی فضای سبز دانشگاه تبریز می باشد.

·     خواهشمند است برخی! از دانشجویان و فارق التحصیلان گرامی این رشته با توجه خاص مطالعه فرمایند. بخصوص در هدف این رشته (هدف از تأسیس این رشته مطالعه و بررسی در زمینه طراحی، کاشت و پرورش نباتات و تلفیق علوم گیاهی با معماری است( …

·          

·         تاریخ دسترسی 22/3/1386 سایت اینترنتی دانشگاه تبریز

·          

·         گروه مهندسی فضای سبز

·     فعالیت علمی این گروه با تأسیس رشته مهندسی فضای سبز در سال 1373برای اولین بار در ایران با پیشنهاد وزارت علوم، تحقیقات و فناوری آغاز و در حال حاضر دارای 6 نفر عضو هیئت علمی شامل 1 استادیار 4 مربی و یک مربی آموزشیار است که تنها در مقطع کارشناسی دانشجو می‌پذیرد.

·         هدف رشته

·     هدف از تأسیس این رشته مطالعه و بررسی در زمینه طراحی، کاشت و پرورش نباتات و تلفیق علوم گیاهی با معماری است. دانش‌آموختگان این رشته به عنوان کارشناس در زمینه‌های مختلف از جمله طراحی پارک و پارکسازی، طراحی محوطه‌های ویژه، طراحی پارکهای ویژه، طراحی کاشت گیاهان زینتی، انتخاب گونه‌های درختی برای مناطق مختلف کشور، جنگلکاری، ایجاد نهالستانهای جنگلی و مدیریت آنها، تولید و پرورش گل، چمن‌کاری و نگهداری آن، تولید و پرورش گیاهان آپارتمانی، مدیریت نگهداری فضای سبز ـ تهیه طرحهای توسعه فضای سبز تبحر پیدا می‌کنند و به عنوان مدیر، مجری و ناظر فضای سبز در مناطق شهری و پارکهای منطقه و ملی و باغهای گیاهشناسی مربوط به بخش دولتی و یا خصوصی منشأ خدمت می‌گردند.

بر گرفته از   www. landscape.ir

 

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در جمعه هفتم تیر 1387 و ساعت 20:2 |

برنامه هايی که ايالات متحده برای پيشرفت بزرگراهها اجرا نموده است


برنامه چشم انداز بزرگراههای کاليفرنيا:

بزرگراههای بسياری درايالات متحده در مناطق خوش منظره و باچشم اندازی زيبا قرار دارند. برنامه چشم انداز بزرگراههای کاليفرنيا توسط مجلس نمايندگان آمريکا در سال 1963 بوجود آمد. هدف از تصويب اين طرح،حفاظت و نگهداری مناظر اطراف بزرگراهها از تغييراتی بود که منجر به لطمه زدن به زيبايی و طراوت زمينهای اطراف بزرگراه می شد.

سرزمينهای سر سبز و مزارعی که از نظر مسافران زيبا و جذاب به نظر می رسد وديدن آنها لذت بصری به همراه دارد؛ از جمله مناطقی است که بايد از تعرض بزرگراهها دور نگاه داشته شوند.

 يک برنامه چشم انداز جاده ای از اجزای زير تشکيل يافته است:

1. نظارت و کنترل بر استفاده از زمين و حجم پيشرفت کار

2. برنامه ريزی دقيق و جزئی محل ايجاد پروژه

3. کنترل و نظارت بر نصب آگهی های تبليغاتی(شامل پوستر و بيل بورد)

4. توجه خاص به محوطه سازی وايجاد فضای سبز

5. همکاری شهروندان و استقبال عمومی در پيشرفت اين نکات بسيار حائز اهمييت است .

از نقطه نظر جلوه های بصری يک بزرگراه بايد دارای دو عامل عمده باشد:

1.  خوش منظره بودن:

تا آن حد که مناظر اطراف برای بيننده بياد ماندنی شود. اين خصوصيت رابطه مستقيم با چشم انداز منحصر به فرد،متنوع و تقابل رنگها ومناظر دارد که با يکبار ديدن،اثر عميقی بر بيننده خواهد گذاشت.

2. بکر بودن:

همگونی  و يکدست بودن مناظر اطراف و عدم دخالت انسان در نظم حاکم بر آن؛ دومين عامل مهم جذابيت يک چشم انداز طبيعی در اطراف بزرگراه می باشد.

همياری عمومی:

کمک و همياری عمومی قسمت مهمی از تهيه واجرای برنامه حفاظت از چشم انداز بزرگراهها است. زمينداران حوالی طرح، کميته های محلی ، گروههای حفاظت از محيط زيست و هرکس ديگری که علاقه مند به طرح مذکور است؛ می بايست در اولين زمان ممکن و قبل از اينکه اجرای رسمی کار آغاز شود، طرح را مطالعه کرده و در مورد آن نظر دهد. آگاهی دادن از طريق ارسال نامه به شهروندان درگير اين طرح، امری ضروری است. همکاری موثر شهروندان، اين طرح را به آنجا خواهد رساند که توقعات و خواسته های عمومی را برآورده خواهد کردو از ايجاد مناقشات احتمالی آتی جلوگيری خواهد نمود.

برنامه پذيرش بزرگراه( Adopt-A-Highway  program) :

برنامه پذيرش بزرگراه که از سال 1989 شروع شد؛ بدون شک يکی از همياريهای موفق بين دولت ومردم در زمان ما بوده است. از سال 1989 به بعد، بيش از    120000  نفر ازساکنين کاليفرنيا توانستند بيش از 15000 مايل از کناره جاده ها را پاکسازی کنند. همکاريها شامل يک يا چند فعاليت زير بود:

-- زدودن زباله (حجم کار از ناحيه ای به ناحيه ديگر تغيير می کرد )

-- کاشتن درخت و گلهای وحشی

-- پاکسازی ديوار نوشته ها و پوسترها

-- کنترل رشد گياهان کنار جاده

تغييرات محيطی ايجاد شده معمولا يک گستره دو مايلی اطراف جاده را در بر می گيرد و مجوز اين کار هم برای دورهای پنج ساله صادر می شود.

برنامه پذيرش بزرگراه در کلرادو وسياستهای آن ايالت

1. بخش حمل و نقل ايالت کلرادو تنها وظيفه تصميم گيری در اين زمينه را دارد که آيا يک درخواست پذيرفته است يا مردود و يک بزرگراه برای اجرای اين طرح آماده است يا نه.

2. اگر تقاضانامه ای به تاييد برسد؛ نماينده اين طرح يک توافقنامه اجرايی با بخش حمل و نقل ايالت کلرادو امضا خواهد کرد. اعضای گروههای شرکت کننده در اين طرح همگی بايد ازتمام قوانين و مقررات ايمنی اين قرارداد تبعيت کنند.

3. کليه اعضای اين گروه در يک جلسه ايمنی شرکت می کنند که قبل از مرور هر گونه برنامه ای؛ در آن يک فيلم ويديويی با عنوان" ايمنی داوطلبان زيباسازی کلرادو"به سمع و نظر آنها می رسد. برپايی اين جلسه به عهده هماهنگ کننده گروه می باشد. در اين ردهمايی،خطرات بالقوه ای که درهنگام مشارکت در اين طرح ممکن است گريبانگير دست اندر کاران آن شود بررسی می گردد.خطراتی چون: عبور و مرور پر سرعت ماشينها در بزرگراه، گياهان سمی، خرده شيشه های کنار جاده، مواد تيز و خطرناک و حيات وحش مناطق برون شهری مثل مارها و راسوها.

4. شرکت کنندگان در اين برنامه توافق می کنند که کار خود را با توجه به حق تقدم اتوموبيلها و در نواحی خارج از بزرگراهها انجام دهند.

5. ضمن رعايت حقوق رانندگان،افراد مجری اين برنامه نه در نحوه اجرا و نه در ظاهر نبايد به هيچ وجه مخل نظم عبورومرور گردند. افراد نبايد با خود پلاکارد ويا تابلوی تبليغاتی حمل کنند و گروه و يا حرفه خاصی را تبليغ نمايند.

6. بخش حمل ونقل کلرادو به همراه داشتن و استفاده از هر گونه مشروبات الکلی را ضمن انجام کار دربزرگراههای ايالت، مطلقا ممنوع اعلام کرده است.

7. هر گروه 8 نفری که بين 13 تا 17 سال هستند؛ بايد تحت نظارت يک ناظرباشند و هر گروه 4 نفری بين 6 تا 12 ساله نيز زير نظر يک ناظر انجام وظيفه می کنند. بدين ترتيب افراد زير 6 سال حق شرکت در اين برنامه را نخواهند داشت. گروه مجری اين برنامه حق خود می داند که نام و نشانی تمام اعضای شرکت کننده را در اختيار داشته باشد.

8. بخش حمل ونقل ايالت کلرادوتنها اجرای موارد زير را به عهده خواهد گرفت:

-- تعيين محدوده مشخص اجرای اين برنامه در بزرگراهها

-- نصب و نگهداری علايم راهنمايی(در صورت تمايل گروه)

-- تهيه کيسه های جمع آوری زباله وجليقه های ايمنی برای افراد شرکت کننده در برنامه

-- تخليه به موقع زباله های جمع آوری شده از کنار بزرگراهها

-- تهيه کردن فيلم ويديويی"ايمنی داوطلبان زيباسازی کلرادو" و "روشهای آزمايشگاهی شناسايی زباله" برای هماهنگ کنده گروه از طريق شبکه اينترنت.

بخش حمل و نقل کلرادو برای هر دو انتهای گروه پاکسازی علايم هشدار ايمنی نصب می نمايد و تنها وقتی آنها را تعويض می کند که احتمال دزدی و يا خرابکاری باشد.

 

 

مأخذ : www.dot.state.co.us

 ترجمه  :  shirazcity.org

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در جمعه بیست و پنجم خرداد 1386 و ساعت 20:48 |

 مطالبی در خصوص نحوه زیباسازی و مبلمان معابر و مکان های عمومی نیویورک 

 

شهرداری شهر نيويورک با در نظر گرفتن طراحی و حفظ زيبايی فضاهای شهری سعی در ايجاد محيطی زيبا و شاد برای شهروندان خود دارد و در اين راستا از حوزه های مختلفی کمک می گيرد.

مجهز سازی فضاهای سبز و باز شهری:

در اين پايگاه اطلاعات لازم برای زيبا سازی، طراحی، بالا بردن تسهيلات و قيافه ظاهری پارک ها و فضا های سبز گنجانده شده است که قسمتی از آن را مورد بررسی قرار می دهيم.

در ابتدا نيمکت ها:

در  مجهز سازی فضاهای سبز و باز شهری ابتدايی ترين روش برای احساس آرامش و راحتی در پارک ها صندليها و نيمکت های پارک می باشد. طرز قرار گرفتن اين صندليها بايد بصورتی باشد که دسترسی به آنها آسان و راحت بوده يعنی در سراسر پارک و به تعداد زياد موجود باشد. صندلی ها بايد در روبروی مناظر زيبا اما در جايی که در مسير رفت و آمد افراد قرار نگيرد، واقع شود.

صندليهای مراکز عمومی شهر نيز می تواند برای آسايش و راحتی شهروندان در کنار مراکز خاص مانند ايستگاهها، کیوسک ها، باجه های تلفن، ظروف زباله و شيرهای آب قرار بگيرند.

بيشترين جايی که محل قرار گرفتن صندليها در سطح شهر می تواند باشد مراکزی است که رفت و آمد مردم در آنجا زياد است، بخصوص در مکان هايی که برای استراحت و تفريح مردم باشد.  

فضاهای باز  زيبا و مناسب عمومی به شهروندان اين امکان را می دهد تا در کنار يکديگر از طبيعت اطراف لذت ببرند و با داشتن مکان مناسبی برای نشستن احساس رضايت آنها چندين برابر شود. افراد مختلف نوع های متفاوتی از صندليهای پارک يا فضاهای سبز را می پسندند، که اين سلايق متفاوت نحوه طراحی صندليهای پارک را تعيين می کند و به آن تغييراتی می دهد.

برای مثال جوانان اغلب بر روی بالای صندلی يعنی تکيه گاه آن می نشينند تا بر روی خود صندلی و اين مورد بايد در طراحی صندلی های پارک يا فضاهای آزاد شهری مورد توجه قرار گيرد و صندليهایی را که به اين مراکز اختصاص می دهند از استحکام بيشتری در ناحيه پايه ها برخوردار باشد.

يا بطور مثال برای افراد مسن نيمکت هایی که دارای پشت يا تکيه گاه است راحتتر از نوع بدون پشت آن می باشد.

در صورتی که برای افراد معمولی صندليهای بدون پشت به آنها اين امکان را می دهد تا در دو طرف نيمکت بنشينند.

پس اين را بايد در نظر گرفت که در پارک يا فضاهای سبز شهری که امکان استفاده اقشار مختلف است بايد تمام امکانات رفاهی در نظر گرفته شود و صندليها و نيمکت ها طوری برای اين مکان ها ساخته شوند تا مورد استفاده بيشتری برای همگان داشته باشند.

در همين راستا و برای پيشگيری از خراب کردن مبلمان عمومی شهر بايد به اين نکته توجه داشت که خرابی بيشتر شامل چه چيزهايی می شود، چه زمانی اين خرابکاريها صورت می گيرد و توسط چه کسانی، سپس برنامه های پيشگيری را بکار بست.

 


 

ايستگاههای اتوبوس:

داشتن يک ایستگاه اتوبوس مناسب برای تمام سيستم های حمل و نقل درون شهری امری واجب و ضروری می باشد. اما مناسب بودن اين ايستگاهها بسته به نظرات شهروندانی که از آن استفاده می کنند دارد. از ديد مديران شهری که مسئوليت رسيدگی به اين موارد را بر عهده دارند يک ايستگاه مناسب، ايستگاهی است که به مراقبت و نگهداری کمتری احتياج داشته باشد. از ديد شهروندان يک ايستگاه خوب بايد دارای محيط ديد بالا و امکان سوار شدن راحت به اتوبوس را داشته باشد. هر دو اين نظرات خوب و به جا می باشد، زيرا ساختن ايستگاههایی که مورد استفاده کمتری دارند، تنها هدر دادن سرمايه و ايجاد مشکل برای مسئولان است. طراحی و ساخت مناسب آن می تواند مدت زمان انتظار برای اتوبوس را لذت بخش کند.

برای تصميم گيری در مورد اينکه چه نوع ايستگاهی در نقاط مخصوص بايد ساخته شود و کسب اطلاعات پيرامون طراحی و نحوه ساخت، مطالب زير را بررسی می کنيم:

_ آيا به ايستگاه اتوبوس نيازی است؟

_ ايستگاه باید در کجا واقع شود؟

_ چگونه طراحی کردن ايستگاهها؟

_ چگونگی مديريت و نگهداری از ایستگاهها؟

آيا به ايستگاه اتوبوس نيازی است:

مکانهای بسیاری هستند که به علت نداشتن سايه بان، مکان های تجاری پر رفت و آمد، مکانی که آمد و شد افراد سالمند در آنجا بيشتر است و مکان هايی که آب و هوا اعتدال مناسبی نداشته باشد، برای رفاه شهروندان احتياج به نصب ايستگاههای اتوبوس درون شهری است.

ايستگاه باید در کجا واقع شود:

بهترين مکان برای قرار دادن  ايستگاههای اتوبوس در نزديکی مغازه ها و در نزديکی تقاطع ها است، که در اين صورت بايد 10 فوت از مسير عبور و مرور عقب تر باشد تا ایجاد ترافيک و برخورد با افراد پياده را نکند.

و چنانچه ايستگاه از تقاط دور باشد، سايه بان ايستگاه بايد 40 فوت از پياده رو عقب تر باشد تا برای ايستادن اتوبوس مشکلی را ايجاد نکند.

ايستگاهها همچنين بايد در مسير موازی با پياده رو ها قرار گيرد تا  تداخلی با افرادی که در پياده روها در حال عبور و مرور هستند،  پيدا نکند.

طرز قرار گرفتن اين ايستگاهها بايد بصورتی باشد که مردم از باد و باران در فصل زمستان و از تابش اشعه خورشید در فصل تابستان محافظت شوند. هرچند این نکته مهم است که ايستگاه دقيقاً باید به سمت خيابان باشد تا به افراد امکان آمد و شد راحتتر را بدهد.

کيوسک ها  يا ديگر مراکز فروش يا دستفروشی بايد در سمت پايين اين ايستگاهها واقع شوند.

طراحی:

ايستگاههای طراحی شده بايد به صورتی باشد که گویای نماد شهری که در آن اين ايستگاه قرار دارد بوده و از موادی که منحصر همان شهر است ساخته شود.

گاهی ايستگاههای استاندارد تماماً از نوع مشخصی از مواد ساخته و طراحی می شوند.

بجز موارد عنوان شده در طراحی اين مراکز بايد ميدان ديد، تسهيلات ، راحتی و دسترسی آسان به اتوبوس را نيز مد نظر داشت.

ميدان ديد مناسب:

ميدان ديد مناسب مردم را قادر می سازد تا آمدن اتوبوس را ببينند. ايستگاههایی که از نظر طراحی ضعيف هستند به سبکی طراحی شده اند که برای ديدن رفت و آمد اتوبوس حتماً بايد ايستگاه را ترک کرد و به لب پياده رو آمد.

دسترسی آسان:

نوع ديگر طراحی بايد به صورتی باشد که سوار شدن اتوبوس برای افراد به راحتی صورت گيرد. اين مورد يکی از موارد مهم در طراحی ايستگاههای اتوبوس می باشد. زيرا مردم دوست دارند به راحتی به اتوبوس مورد نظر خود برسند.

تسهيلات و راحتی:

ايستگاهها بايد دارای مکانی برای نشستن مسافرين باشند تا در مواقع بارانی يا هوای نامساعد احساس راحتی کنند.

اطلاعات:

مردم به اطلاعاتی در مورد زمان ورود و خروج به ايستگاه نياز دارند. وجود  تابلوهای اطلاع رسانی در ايستگاه ها برای شهروندان و توريست ها بسيار جالب و مفيد خواهد بود.

 


 

روشنايی خيابانها و طراحی آن:

در بسياری از مراکز شهری بخصوص در مراکزی که افراد به ميزان امنيت بيشتری نسبت به ديگر مراکز احتياج دارند مانند پارک ها، مراکز خريد و ديگر مراکز عمومی بايد از تعداد بيشتری از چراغ های روشنايی در خيابان و مکان های فوق استفاده شود. طراحی اين چراغ ها در سطح شهر به فن آوری طراحی این نوع چراغ ها و وسعت خيابان يا مراکزی که اين چراغ ها در آن نصب می شود بستگی دارد.

اگرچه ميزان استفاده بيشتر از اين تمهيدات در شب صورت می گيرد اما از اهمیت ويژه ای برخوردار است.

بطور مثال مواردی که در اين زمينه وجود دارد عبارتند از:

_ چرا روشنايی در سطح شهر اهميت دارد؟

_ روشهای استفاده از روشنايی خيابان ها؟

_ چه تعداد چراغ  برای روشنايی در سطح خيابان ها  کافی است ؟

_ چه مقدار بايد در بين چراغ ها فاصله باشد؟

اهميت وجود روشنايی در سطح شهر:

_ افزايش ايمنی در سطح خيابان ها بخصوص در مراکز پر رفت و آمد

_ راهنمايی جهت ها در سر تقاطع ها، چهارراه ها، پل ها ، ساختمان ها

_ تشخيص هويت و موقعيت محل

چراغانی شهر:

در بسياری از شهر ها و کشور ها برای جلب بيشتر توجه افراد و برای برگزاری اعياد و مراسم جشن، شهر و درختان آن را چراغانی می کنند که این علاوه بر زيبا سازی شهر به مکان های عمومی نيز روشنايی بيشتری می بخشد.

ايستگاههای وسايط نقليه شهری:

در ايستگاههايی که چراغ های روشنايی آن روشن باشد شهروندان برای انتظار کشيدن احساس امنيت و آرامش بيشتری می کنند.

وجود روشنايی در دربهای ورودی ساختمان:

در کنار درهای ورودی ساختمان های مسکونی نيز وجود چراغ های روشنايی اهميت بسياری در رفت و آمد افراد دارد. حتی وجود چراغ در هنگام تعطيل بودن مراکز نيز از اهميت بسزايی برخوردار است.

 


 

ظروف زباله:

ظروف زباله ای که در سطح شهر قرار می گيرند به مصارف مختلفی می رسند. سطل های زباله ای که در سطح شهر قرار می گيرند بايد قابل دسترسی آسان، تعداد زیاد و احتياج به محافظت نداشته باشند.

يکی از اشتباهات مهمی که در شهر ها اتفاق می افتد اين است که سطل های زباله را در جايی قرار می دهند که بتوان به راحتی آنها را خالی کرد نه اينکه به راحتی برای شهروندان قابل دسترسی باشد. و نتيجه آن خيابان های پر از زباله و سطل های خالی است. زيرا مردم وقت خود را برای يافتن سطل زباله صرف نمی کنند. برای تعيين اين که در چه جاهايی بايد سطل زباله قرار بگيرد ، يکسری از موارد را بايد در نظر داشته باشيم. بطور مثال وجود مواردی از مبلمان شهری در خيابان، نوع و موقعيت طبقات اول مانند ساختمانها، فروشگاهها و رستوانها، که همچنين بايد نوع و ميزان زباله های اين  مراکز نيز با سطل های گذاشته شده متناسب باشد.

بهترين مکان برای گذاشتن سطل های زباله مکان های  تجاری و پر رفت و آمد در حاشيه پياده روها، در نزديکی اغذيه فروشی ها و کنار صندلی های ايستگاهها است. تعداد سطل های زباله که در يک مکان بايد قرار داده شود به تعداد افرادی که در آن مسير رفت و آمد دارند  و ميزان زباله های آن محل بستگی دارد.

طراحی:

صدها مدل مختلف سطل زباله وجود دارد هرچند که تعداد معدودی از آنها برای مصارف شهری به درد می خورند.

برخی از موارد را در طراحی سطل های زباله بايد در نظر داشت مانند تفاوت در طراحی سطل های زباله با سطل مواد بدردنخور و بلا استفاده، کيفيت مواد موجود در سطل، نداشتن سر يا دريچه برای ريختن زباله درون سطل، بزرگی سطل، که بستگی به ميزان استفاده و محل قرار گرفتن سطل دارد، همچنين سطل ها بايد محکم باشند تا در اثر نشستن برخی افراد بر روی آنها نشکند.

موارد زير در هنگام ساخت سطل های زباله بايد در نظر گرفته شود:

_ استقامت و دوام،

_ موارد ضد حريق ، رنگ، مقاوم در برابر آلودگی ،

_ لعاب داشتن سطل که شامل رنگی می شود که به راحتی ورقه نشود

_ سطح  پر از منفذ

_ آلومينيوم که معمولاً ماده خوبی برای استفاده در اين مورد است

_ پلاستيک های مقاوم

_ ورقه های استيل گالوانيزه

بيشتر سطل ها را بايد بتوان به راحتی توسط مامورين شهرداری تخليه کرد که بيشتر از طرف سر سطل تخليه می شوند. تخليه آن دسته از سطل هايی که از طرفین باز می شود کار سختی است، و در برخی از مواقع موجب شکستن سطل و درب آن می شود.

سطل ها همچنين بايد دارای سطحی باشند که از خروج مايعات درون سطل به بيرون جلوگيری کند که برای رفع اين مشکل از کيسه های داخلی پلاستيک درون آن استفاده می کنند. اين کيسه ها از نوع فلزی خود بهتر می باشند. در پارک ها در قسمت هايی که مخصوص پخت کباب است از لايه های فلزی استفاده می کنند اما در سطح شهر از نوع پلاستيک آن استفاده بيشتری می شود.

اخيراً در نيويورک استانداردهای جدیدی برای کيسه های زباله وضع شده است که از پارگی و نامرغوبی کيسه ها کاسته است و این یک کيسه پلی اتيلنی 30 لیتری به ضخامت 5/ 1 ميليمتر می باشد و قيمت آن تنها 9 سنت است. در هر صورت برقراری يک برنامه صحيح برای محافظت و بهسازی موارد فوق يک ضرورت برای حصول نتيجه بهتر خواهد بود.

+ نوشته شده توسط احمد محمودنیا در چهارشنبه دهم خرداد 1385 و ساعت 11:7 |